Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΣΩΖΕΙ ΖΩΕΣ


Γιατρός στα γήπεδα, ασφάλεια ή μύθος;

3 Δεκεμβρίου 2010
Σε πολλούς από τους θεσμοθετημένους αγώνες είναι νομικά απαραίτητη η παρουσία γιατρού και αν δεν υπάρχει γιατρός, ο αγώνας δεν μπορεί να ξεκινήσει.
Διαβάζοντας κάποιος τη προηγούμενη παράγραφο, είναι βέβαιο ότι αισθάνεται  ανακούφιση και μένει με τη βεβαιότητα… ότι υπάρχει μέριμνα και φροντίδα για την ασφαλή αντιμετώπιση περιστατικών εντός των γηπέδων.
Είναι όμως τα πράγματα έτσι;
Πριν δώσουμε μια απάντηση, θα ήταν χρήσιμο να αναδείξουμε την πραγματικότητα και να προκαλέσουμε ένα διάλογο ουσίας, με σκοπό να ακουστούν όλες οι απόψεις για το συγκεκριμένο θέμα και γιατί όχι μέσα από το διάλογο να προκύψουν προτάσεις και ιδέες που θα κάνουν το σύστημα ασφαλέστερο.
Ερευνώντας κανείς τις προκηρύξεις διάφορων πρωταθλημάτων,διαπιστώνει ότι αυτές διαφέρουν από άθλημα σε άθλημα και κάθε ένωση αντιμετωπίζει το πρόβλημα με διαφορετικό σκεπτικό.
Αλλού επιτρέπουν γιατρό ή νοσηλευτή, αλλού τον ορίζει η Ένωση και αλλού το σωματείο,αλλού η απουσία γιατρού ακυρώνει τον αγώνα και αλλού επιβάλλεται πρόστιμο και τέλος αλλού επιβαρύνεται οικονομικά το σωματείο και αλλού όχι.
Οι θάνατοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία μέσα στα γήπεδα οφείλονται σε προβλήματα καρδιάς, όπως έμφραγμα ,ανακοπή,ρήξη ανευρύσματος και παρόλο ότι υπήρχε γιατρός δεν μπόρεσε να δώσει καμιά βοήθεια και να σώσει τον αθλητή από το θάνατο.
Είναι φανερό ότι ο ρόλος του γιατρού σε τέτοιες περιπτώσεις θα έπρεπε να προηγείται του αποτελέσματος. Θα έπρεπε να υπάρχει ένα ουσιαστικό σύστημα εξετάσεων πρόληψης, όχι μόνο των αθλητών των σωματείων αλλά του κάθε αθλουμένου,το οποίο θα εφαρμοζόταν απαρέγκλιτα με ευθύνη του γιατρού του σωματείου.
Στους συνήθεις όμως μικροτραυματισμούς που παρατηρούνται στα γήπεδα, ο γιατρός αρκείται στην εφαρμογή πάγου ή για πρακτικούς λόγους στην εφαρμογή ψυκτικού σπρέι. Εξαντλείται όμως εκεί ο ρόλος του γιατρού; Προφανώς όχι. Εφαρμογή ψυκτικού σπρέι μπορεί να κάνει ο οποιοσδήποτε.
Η παρουσία του γιατρού χρειάζεται για τα σοβαρότερα περιστατικά, όχι μόνο εντός του αγωνιστικού χώρου αλλά και στους χώρους των θεατών, για τα οποία θα πρέπει ο γιατρός να παράσχει τις πρώτες βοήθειες και μετά αν το κρίνει σκόπιμο, να τον στείλει στο εφημερεύον νοσοκομείο.
Για να δούμε είναι σε θέση ο γιατρός, να παράσχει ικανοποιητικά πρώτες βοήθειες στα γήπεδα;
Για να υπάρχει τέτοια δυνατότητα, θα πρέπει για κάθε γήπεδο και κάθε σωματείο να υπάρχει ένα σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτου περιστατικού στον αγωνιστικό χώρο, αλλά και στην εξέδρα, καταρτισμένο από γιατρό και το σωματείο. Υπάρχει;
Θα πρέπει να υπάρχει κατάλληλα εξοπλισμένο ιατρείο στα γήπεδα, με το στοιχειώδη τουλάχιστον, εξοπλισμό και προσβάσιμο σε αυτούς που πρέπει. Υπάρχει;
Θα πρέπει να υπάρχει άτομο του σωματείου εκπαιδευμένο στις πρώτες βοήθειες, για να βοηθήσει το γιατρό στην αντιμετώπιση ενός σοβαρού περιστατικού και να παρευρίσκεται στις προπονήσεις, όπου γιατρός δεν προβλέπεται. Υπάρχει;
Οι απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα είναι γνωστές και το συμπέρασμα που προκύπτει είναι, ότι έχουμε αφήσει τα πράγματα στη τύχη τους.
Είναι συνεπώς καιρός να πάρουμε πρωτοβουλίες, βάζοντας αυτή τη φορά περισσότερο λογική και ρεαλισμό στις αποφάσεις μας.
Ο κίνδυνος ελοχεύει καθημερινά και πρέπει να θυμόμαστε πάντα τα λόγια του Ιπποκράτη:Ασφάλεια εστί το προνοείν και προλαμβάνειν,το δε προνοείν και προλαμβάνειν κρείττον εστί του θεραπεύειν!
Στέλιος Κανελλόπουλος
Διαδώστε αυτό το άρθρο εάν το βρήκατε ενδιαφέρον

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου